— ասում է Նատան, որը վերապրել է երկու մեծ պատերազմ, հարազատների կորուստ, բարդագույն վիրահատություն, արդեն 52 օր է՝ Արցախի Մարտունի քաղաքում աշխարհից մեկուսացած է, բայց նրա ամեն խոսքում զարմանալի կենսասիրություն է զգացվում։
· 19 րոպե
Շուշիում, որը 2020-ի պատերազմից հետո անցավ Ադրբեջանին, ջութակահարուհի Քիման թողեց տունն ու որդու գերեզմանը։ Տարհանվելով Երևան՝ չցանկացավ այնտեղ մնալ։ Անցյալ տարի փախավ Բեյրութի շքեղ կյանքից, որը նրա համար կազմակերպել էր նախկին աշակերտուհին։ Հիմա Քիման ապրում է Ստեփանակերտում՝ ծերանոցում։ Ինքն այդպես ուզեց. «Ես զգում եմ, որ որդուս հոգին այստեղ է»։
· 16 րոպե
Մերիին ու նրա՝ հաշմանդամություն ունեցող երկու երեխաներին մայիսի վերջին կվտարեն իրենց թվով տասներեքերորդ վարձով տնից։ Երկու տասնամյակ նա ապարդյուն փորձում էր պետությունից բնակարան կորզել։ Հիմա Մերին դրամահավաք է կազմակերպել և հավատում է, որ ոչ անտարբեր մարդկանց օգնությամբ վերջապես կկարողանա տուն ունենալ։
· 18 րոպե
«Տարիներ շարունակ ինձ ծեծող մարդը բողոք էր ներկայացրել ոստիկանություն, որ ես երեխային ծեծում եմ։»
Սիրարփին հեռացել է յոթ տարի տևած ամուսնության ընթացքում իրեն մշտապես ծեծող ամուսնուց, այժմ էլ դատարանում պայքարում է իր ծնողական իրավունքների համար։ Իր դեմ են նախկին ամուսինը, իրավապահ համակարգը և երեխաների հիմնահարցերով զբաղվող խնամակալության և հոգաբարձության մարմինները:
· 31 րոպե
Ի՞նչը կարող է փրկել դանդաղ մահվան դատապարտված կույր, նիհար, ագրեսիվ շանը՝ չարորակ ուռուցքով։ Օրինակ՝ ճիշտ պահին ճիշտ տեղում հայտնվելու կարողությունը — և ճիշտ մարդկանց առջև։
· 25 րոպե
Կրծքագեղձի երկկողմանի քաղցկեղ՝ չորրորդ փուլում, ապրելու մնացել է երկու ամիս. այս ախտորոշումն էր Նաիրային տվել ուռուցքաբանը։ Երկուսուկես տարի անց բժիշկն ու հիվանդը հանդիպեցին ուռուցքաբանությանը նվիրված համաժողովում։
· 25 րոպե
Ազատուհին 26 տարի գերության մեջ է անցկացրել՝ սեփական ամուսնու ձեռքերում։ Սակայն նրան հաջողվել է փախչել, բռնության ենթարկված կանանց աջակցության կենտրոնում անցնել վերականգնողական թերապիա և նոր կյանք սկսել։
· 37 րոպե
Երբ պետք է աջակցություն արտահայտեմ, իմ առաջին մղումը մարդու ձեռքը բռնելն է։ Ոչ թե գրկել, այլ հենց նրա ձեռքն իմ ձեռքի մեջ առնել։ Այդպես կարծես նորից եմ վերապրում իմ մանկական դավաճանությունն ու, թեկուզ ուշացած, բայց, այնուամենայնիվ, ուրիշ՝ ճիշտ ընտրություն անում։
· 15 րոպե
Սահմաններ այլևս չկան։ Կան մառախուղով պատված լեռներ, այրվող տներ ու գյուղեր, որոնց կյանքը լքել է։ Դատարկության այս գոտու միակ բնակիչները մի ակնթարթում թափառական դարձած կատուներն ու շներն են։ Մենք գնացինք Ղարաբաղի արևելքի գյուղերը՝ նրանց վերջին անգամ տեսնելու․ վերջից մեկ օր առաջ — ու մեկ օր հետո։
· 26 րոպե
Մանկության հիշողություններ Բաքվի 1990 թվականի կոտորածի մասին։
· 17 րոպե
Դեպրեսիայի մասին բաց խոսելը դժվար է, ինչպես և ինքդ քեզ խոստովանելը, որ այն ունես։ Ես էլ էի երկար ժամանակ հետաձգում այդ ճնշող հեռանկարը՝ ինքս ինձ ասելը, որ տեղում դոփում եմ և օգնության կարիք ունեմ։ Ես անցա ժխտման, հուսահատության, ընդունման և սեփական կյանքի համար պայքարի դասական ճանապարհով։ Սա այն ճանապարհներից է, որոնք հազիվ թե երբևէ վերջնականապես հետևում մնան, բայց եթե ինձ հաջողվել է նորից սովորել ապրել ու երջանիկ լինել, ուրեմն ամեն ինչ այնքան էլ վատ չէ։
· 19 րոպե
«Կենդանին միայն մի ժամանակ ունի՝ ներկան։ Շունը չի հասկանում՝ ինչ է նշանակում «մի քիչ դիմանալ»»
Կյանքի առաջին իսկ տարիներից նա հրաժարվում էր կռվել շնամարտերում։ Ութ տարեկանում վարակվեց ժանտախտի նյարդային ձևով։ «Վաղուց էր պետք»,— որոշեցին տերերն ու անպետք շանը փողոց հանեցին։ Բայց Բասսիտը դողացող ոտքերով մի կերպ հասավ ճիշտ բակն ու իր համար նոր կյանք ընտրեց։ Եվ երկար ու զարմանալի ապրեց այդ կյանքը։
· 34 րոպե
Մանկաբարձական ագրեսիան ֆիզիկական կամ հոգեբանական բռնություն է, որը կիրառվում է կնոջ հանդեպ ծննդաբերության ժամանակ։ Շատ կանայք չգիտեն, որ խախտվում են իրենց իրավունքները, ինչպես չգիտեն այդ մասին շատ գինեկոլոգներ և մանկաբարձեր։
· 20 րոպե
Ինչ-որ տեղ զբոսնում է մի մարդ, որն ընդամենը մեկ նախաճաշով փոխեց աշխարհը։
· 46 րոպե
Արևը շատ է ուզում, որ մի օր հրաշք կատարվի, և իր աղջիկը սկսի քայլել ու ժպտալ։ Եվ որ միշտ դեղեր ունենա։ Մնացած ամեն ինչի հետ ինքը գլուխ կհանի։
· 24 րոպե
Երբ ծնողները ծեծեցին Ադային, նա փախավ տնից, դիմեց ոստիկանություն ու մարդկանցից օգնություն խնդրեց։ Եվ դրանով օգնեց ոչ միայն իրեն։
· 20 րոպե
Թերապևտիկ շան օրագիր, որը գրվում էր անկանոն, ընդհատումներով. մեկ խանգարում էր կատուն, որը քնում էր նրա վրա ու թույլ չէր տալիս մտքերը հավաքել, մեկ՝ անցորդները, որոնց վրա հարկավոր էր պատուհանից հաչել, մեկ՝ խոհանոցի համեղ հոտերը, որոնք խցկվում էին քիթն ու քշում մնացած մտքերը, և շատ ուրիշ բաներ։
· 38 րոպե
Շան գրառումները, որին բոլորը խորհուրդ էին տալիս քնեցնել։
· 29 րոպե
Երեխաների համար ո՞րն է ավելի լավ՝ մանկատունը, թե նրանց հետ կապված մայրը, ում՝ ծնող լինելու անկարողությունը, սակայն, կարող է վշտալի հետևանքների հանգեցնել: Լավ ելք կարող էր լինել դժվար կենսական իրավիճակում գտնվող ընտանիքների համար նախատեսված ցերեկային ճգնաժամային կենտրոնը, բայց Հայաստանում նմանատիպը չկա:
· 25 րոպե
Ապրում եմ հորինված գրքային աշխարհներում։ Դրանց բոլոր կերպարները բաժանվում են ասպետների ու սրիկաների։ Սրիկաներին հեշտ է ճանաչել՝ խիստ դեմքից, կատաղի հայացքից ու մռայլ հագուստից։ Իսկ իրական աշխարհում, պարզվում է, սրիկան կարող է բաց գույնի վերնաշապիկ հագնել ու մեղմ ժպտալ։
· 17 րոպե
Հայաստանում մեկ տարի կամավորություն անելու ընթացքում Էվան տղամարդկանց կողմից բազմիցս ենթարկվել է սեռական ոտնձգությունների, մեկ անգամ էլ՝ բռնաբարության փորձի: Նա որոշեց չլռել, ու դա շատերին զարմացրեց։
· 18 րոպե
Բիմին թունավորել են մկնդեղով: Սպանությունը մնում է անպատիժ, ինչպես նմանատիպ հարյուրավորները Հայաստանում. ըստ օրենքի դա ընդամենը գույքի վնաս է:
· 17 րոպե
