Երբ պետք է աջակցություն արտահայտեմ, իմ առաջին մղումը մարդու ձեռքը բռնելն է։ Ոչ թե գրկել, այլ հենց նրա ձեռքն իմ ձեռքի մեջ առնել։ Այդպես կարծես նորից եմ վերապրում իմ մանկական դավաճանությունն ու, թեկուզ ուշացած, բայց, այնուամենայնիվ, ուրիշ՝ ճիշտ ընտրություն անում։
· 15 րոպե
«Ոսկեփորիկ» գեղագիտական զարգացման և վերականգնողական կենտրոնի հիմնադիր Էկա Գորստկան՝ առանձնահատուկ երեխաներին հասարակության մեջ ճիշտ ինտեգրելու, ծնողներին թերապիայում ներգրավելու անհրաժեշտության, այն մասին, թե ինչպես օպերային երգեցողությունն իրեն բերեց բարեգործության, համավարակի մեջ եղած լավի ու «բարության թևերի» մասին։
· 26 րոպե · Զրուցեցինք · 22 հարց
— «Կյանքի ճանապարհ» բարեգործական հիմնադրամի նախագահ Ելենա Բաղդասարյանի հետ խոսում ենք այն մասին, թե ինչու է կարևոր, որ էպիլեպսիա ունեցող մարդիկ որակյալ դեղեր ստանան, հասարակությունը զարգացնի բարեգործությունը, հիմնադրամները պայքարեն ցանցային խարդախների դեմ, ինչպես նաև նվեր ստացած հավի, խարանի և հիմնադրամներին ճիշտ օգնելու մասին։
· 38 րոպե · Զրուցեցինք · 28 հարց
Արևը շատ է ուզում, որ մի օր հրաշք կատարվի, և իր աղջիկը սկսի քայլել ու ժպտալ։ Եվ որ միշտ դեղեր ունենա։ Մնացած ամեն ինչի հետ ինքը գլուխ կհանի։
· 24 րոպե
Ինչպե՞ս են թափառող կատուներն իրենց համար նոր տերեր գտնում։ Հատուկ «Կենտավր» թափառող կենդանիների թերապիայի կենտրոնին ու ապաստարանին օգնելու նպատակով կազմակերպված բարեգործական տնային համերգի համար այդ մասին պատմել է գրող եւ սցենարիստ Մարինա Սոբե-Պանեկը։
«Երբ իմացա, որ աչքս կորցրել եմ, մտքումս արձանագրեցի այդ փաստը։ Մտածեցի՝ մյուս աչքը մնացել է, լավ է, կարող եմ տեսնել։ Երբ վերջապես կարողացա իմ ոտքով զուգարան գնալ, հայելու մեջ նայեցի։ Հետաքրքիր էր տեսնել՝ աչքից ինչ է մնացել։ Ես ընդհանրապես սիրում եմ անատոմիան, մարմնի կառուցվածքը»։
Ինչ-որ տեղ զբոսնում է մի մարդ, որն ընդամենը մեկ նախաճաշով փոխեց աշխարհը։
