Իվան Բելկովը՝ Իսպանիայում ապրող նկարիչը, այս պատմությունը Facebook-ում հրապարակեց 2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմի առաջին օրերին, քանի որ Ադրբեջանից սոցիալական ցանցերի բազմաթիվ օգտատերեր սկսել էին ասել, թե Բաքվի ոչ մի ջարդ չի եղել, և դրանք հայերն են հորինել։ Օգտագործելով #MyFamilyToo հեշթեգը՝ Իվանը մի շարժում սկսեց, որին միացան նաև նույնը վերապրած ուրիշ մարդիկ։
Facebook-ն արագ հեռացրեց սկզբնական գրառումը, քանի որ այն պարունակում էր «Ազեր» բառը, որը սոցիալական ցանցն ադրբեջանցիների համար վիրավորական է համարում, թեև այս դեպքում Ազերը պատմության հերոսներից մեկի իսկական անունն է։ Կալեմոնը հրապարակում է Իվանի պատմությունը՝ փոքր խմբագրումներով։
Մայրիկը մեզ պառկեցրեց քնելու, իսկ ինքը գնաց ննջարան՝ քնին պատրաստվելու. նրա համար դա մի ամբողջ ծես է։ Հորս դեռ հոկտեմբերին գործուղման էին ուղարկել։ Ինչպես հետո իմացանք, մեր շենքի տղամարդկանց մեծ մասն այդ ժամանակ գործուղումների մեջ էր կամ պահակակետերում. այնտեղ սպաների ընտանիքներ էին ապրում։